3/20/2017

Daar sta je dan met je twintig schadevrije jaren.....

Het eerste wat je nodig hebt in The States is natuurlijk een auto. Fietsen en lopen naar de supermarkt het dichtste bij is met gevaar voor eigen leven. Dus op de dag na mijn aankomst, nu ruim twee weken geleden, bezochten we Big O Dodge, 'under the big American Flag' aan 'The Motor Mile'. Voor een indruk van de Motor Mile, zie: http://www.exploregreenville.com/Laurens_Road.shtml Met verkoper Hunter had ik vanuit Nederland al gemaild, hij kende Anton die hij in zijn mail aan mij een 'great guy' noemde (maar dat wist ik al lang ;) ). Hunter wist van mijn komst en wist ook wat voor auto ik zocht. Het toeval wilde dat de dag ervoor een perfecte auto voor mij was binnengekomen, een Jeep Patriot, mijn favoriete auto! Na wat onderhandeling waren we het eens over de prijs. Omdat auto's (ook nieuwe) hier altijd direct uit voorraad, op de dag zelf uitgezocht en gekocht worden, was het de bedoeling dat we direct een check op tafel legden (Ja, een check....over bankieren in The States schrijf ik later). En -by the way- ook even snel telefonisch een verzekering afsloten zodat de auto op onze namen gezet kon worden. Nederlands denkend als we toen nog waren, dachten we dat inderdaad wel 'even' te regelen, we hadden immers ons rijbewijs en zelfs een internationaal rijbewijs. En -above all- de no-claim verklaringen van onze oude autoverzekeringen! Helaas ging die vlieger niet op. Om een betaalbare autoverzekering af te kunnen sluiten moest één van ons minimaal drie maanden beschikken over een echt South Carolina rijbewijs. Te behalen met een stapel documenten waarover iedere ambtenaar een andere mening had maar waaruit in ieder geval onze legale aanwezigheid in The States moest blijken, ons woonadres en ons huwelijk (lang leve de in het Engels vertaalde huwelijksakte die ik tegenwoordig overal bij mij draag). Daarnaast moet iedere nieuwkomer in de staat een theorietest én een praktijkexamen afleggen. En dat laatste mag dan weer alleen in een auto die op jouw naam verzekerd is.....verloren in de bureaucratie dus. Gelukkig zijn Amerikanen praktisch ingesteld en hulpvaardig en kon uiteindelijk de huurauto waarin Anton reed en waarvan het huurcontract op zijn naam stond, door hem gebruikt worden voor het rijexamen en slaagde hij in één keer. Nu ik nog.